- Od marca 2026 roku dodatek pielęgnacyjny wynosi 366,68 zł miesięcznie, natomiast dla inwalidów wojennych stawka ta jest wyższa i wynosi 550,02 zł. Świadczenie podlega corocznej waloryzacji wraz z emeryturami i rentami.
- Seniorzy powyżej 75. roku życia otrzymują dodatek automatycznie bez konieczności składania wniosku. Osoby młodsze, niezdolne do samodzielnej egzystencji, muszą złożyć do ZUS wniosek wraz z odpowiednim orzeczeniem lekarskim.
- Dodatek nie przysługuje osobom przebywającym w państwowych placówkach opiekuńczych zapewniających całodobowe utrzymanie. Nie można go również pobierać jednocześnie z zasiłkiem pielęgnacyjnym wypłacanym przez gminę.
Czym jest dodatek pielęgnacyjny?
Dodatek pielęgnacyjny to świadczenie socjalne, które ma na celu pokrycie kosztów opieki osoby niezdolnej do pracy i jest wypłacane co miesiąc przez ZUS lub KRUS.
Komu wypłacany jest dodatek pielęgnacyjny?
Dodatek pielęgnacyjny wypłacany jest osobom, które:
- ukończyły 75 lat lub
- są niezdolne do pracy i samodzielnej egzystencji.
Dodatek pielęgnacyjny wypłacany jest razem z emeryturą lub rentą.
Kiedy dodatek pielęgnacyjny nie przysługuje?
Dodatek pielęgnacyjny nie jest wypłacany osobom, które spełniają powyższe warunki i przebywają:
- w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub pielęgnacyjno-opiekuńczym albo
- w ponadgminnym domu pomocy społecznej na podstawie skierowania wydanego przed 1 stycznia 2004 r.
Wyjątek stanowi sytuacja, jeśli pobyt poza tą placówką trwa dłużej niż 2 tygodnie w miesiącu.
Jak ubiegać się o dodatek pielęgnacyjny?
Sposób przyznawania dodatku pielęgnacyjnego różni się w zależności od tego, w której z dwóch grup odbiorców jest beneficjent.
Osoby po 75. roku życia
Osobom po 75. roku życia dodatek pielęgnacyjny przysługuje z urzędu (bez wniosku). Wypłata następuje automatycznie od miesiąca, w którym doszło do ukończenia 75 lat.
Osoby przed 75. rokiem życia
Druga grupa to osoby poniżej 75. roku życia, których stan zdrowia wymaga stałej opieki. Definicja niezdolności do samodzielnej egzystencji zawarta jest w art. 13 ust. 5 ustawy emerytalnej. Wymagane jest orzeczenie lekarza orzecznika ZUS stwierdzające całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji.
Osoby przed 75. rokiem życia, które ubiegają się o dodatek pielęgnacyjny ze względu na stan zdrowia muszą przejść przez procedurę składającą się z czterech kroków:
- Złożenie wniosku o dodatek pielęgnacyjny (formularz ERP);
- Przedstawienie zaświadczenia o stanie zdrowia – do wniosku należy dołączyć zaświadczenie o stanie zdrowia wystawione przez lekarza prowadzącego (druk OL-9), wystawione nie wcześniej niż miesiąc przed datą złożenia wniosku. W razie braku dokumentacji medycznej składa się informację o miejscach leczenia (druk OL-9A);
- Przedłożenie dokumentacji medycznej – dołączenie historii choroby, wyników badań, kart informacyjnych z leczenia szpitalnego potwierdzających brak zdolności do samodzielnej egzystencji.
- Badanie u lekarza orzecznika – rozpatrując wniosek, ZUS wyznacza termin badania. Lekarz orzecznik ocenia stopień naruszenia sprawności organizmu.
Decyzję o przyznaniu lub odmowie dodatku pielęgnacyjnego otrzymasz w ciągu 30 dni od wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do oceny stanu faktycznego przez ZUS.
Jak złożyć wniosek o dodatek pielęgnacyjny?
Wniosek można złożyć osobiście lub przez pełnomocnika:
- papierowo lub
- elektronicznie na Platformie Usług Elektronicznych (PUE) ZUS/eZUS.
Ile wynosi dodatek pielęgnacyjny w 2026 roku?
Od 1 marca 2026 r. dodatek pielęgnacyjny wynosi 366,68 zł. Wartość świadczenia jest waloryzowana co roku, a wskaźnik wzrostu jest tożsamy ze wskaźnikiem waloryzacji emerytur i rent.
Od 1 marca 2025 r. do 28 lutego 2026 r. dodatek pielęgnacyjny wynosił 330,07 zł.
Czym różni się dodatek pielęgnacyjny od zasiłku pielęgnacyjnego?
Jednym z najczęstszych błędów jest utożsamianie dodatku pielęgnacyjnego z zasiłkiem pielęgnacyjnym.
Są to dwa wykluczające się świadczenia ponieważ zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego.
| Czym się różni? | Dodatek pielęgnacyjny | Zasiłek pielęgnacyjny |
|---|---|---|
| Organ przyznający świadczenie | ZUS lub KRUS (w zależności od statusu podatnika) | Urząd Miasta/Gminy lub MOPS |
| Beneficjenci | Emeryci i renciści | Osoby z niepełnosprawnością, seniorzy 75+ |
| Wysokość | 366,68 zł | 215,84 zł |
Czy można odwołać się od decyzji odmownej?
W przypadku otrzymania decyzji odmownej od lekarza orzecznika ZUS, wnioskodawcy przysługuje prawo do wszczęcia procedury odwoławczej. Następuje to przez wniesienie sprzeciwu do komisji lekarskiej ZUS w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.
Jeśli również decyzja organu rentowego wydana po rozpatrzeniu sprzeciwu jest negatywna, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Postępowanie to jest wolne od opłat sądowych dla ubezpieczonego.
O czym należy pamiętać?
Dodatek pielęgnacyjny jest istotnym elementem systemu zabezpieczenia społecznego w Polsce, realnie wpływającym na jakość życia osób najstarszych oraz przewlekle chorych. Jego automatyzm dla osób powyżej 75. roku życia jest przykładem uproszczenia administracyjnego, które zdejmuje ciężar biurokratyczny z seniorów. Jednocześnie, ścisłe rygory orzecznicze dla osób młodszych mają na celu skierowanie środków do tych, których dysfunkcje organizmu są najbardziej dotkliwe.
